Το σώμα σου, μια πόλη του ουρανού
Trupul tău, un oraș al cerului
Και εγώ, ένας διαβάτης ξεχασμένος
Iar eu, un trecător uitat
Και δίπλα, τα σημάδια ενός παιδιού
Și alături, urmele unui copil
Κοιτάζει και ο Θεός ευτυχισμένος
Și Dumnezeu privește fericit
Πόλεμους θα αντέξω
Voi îndura războaie
Μόνο μια στιγμή να μ’ αγαπάς
Ca doar o clipă să mă iubești
Άνεμους θα δέσω
Voi lega vânturi
Όπου ανασαίνεις και πατάς
Oriunde respiri și pășești
Θάλασσες θα φτιάξω
Voi crea mări
Μόνο απ’ γαλάζιο που κοιτάς
Doar din albastrul pe care-l privești
Σύννεφα θα πλάσω
Voi crea nori
Απ’τον άγιο ιδρώτα που φοράς
Din sudoarea sfântă pe care o porți
Τα μάτια σου αλλάζουνε στο φως
Ochii tăi se schimbă în lumină
Και από σταχτή δυο πράσινες ακτίδες
Și din cenușiu devin două raze verzi
Θα είναι σύμμαχος μας και o καιρός
Și vremea ne va fi aliat
Στη μάχη αυτή που χάνονται πατρίδες
În această luptă în care se pierd patrii
Πόλεμους θα αντέξω
Voi îndura războaie
Μόνο μια στιγμή να μ’ αγαπάς
Ca doar o clipă să mă iubești
Άνεμους θα δέσω
Voi lega vânturi
Όπου ανασαίνεις και πατάς
Oriunde respiri și pășești
Θάλασσες θα φτιάξω
Voi crea mări
Μόνο απ’ γαλάζιο που κοιτάς
Doar din albastrul pe care-l privești
Σύννεφα θα πλάσω
Voi crea nori
Απ’τον άγιο ιδρώτα που φοράς
Din sudoarea sfântă pe care o porți
